Just do it [หากเกิดความอยากก็ลงมือทำมัน]

By December 12, 2016cherishmoon

อ่านยัง! …

นั่นคือ คำถามช่วงหนึ่งที่หนังสือของ Haruki Murakami ออกมาใหม่ๆ แต่บอกตามตรงผมก็ยังคงไม่ได้อ่าน จนแล้วจนเล่า ก็บ่ายเบี่ยงอยู่ตลอด จนมาถึงหนังสือเล่มนี้ What i talk about when i talk about running ไม่รู้ทำไมผมถึงสดุดจนต้องสั่งซื้อออนไลท์มา ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ดูด้วยซ้ำว่าเป็นหนังสือของนักเขียนท่านไหน ผมใช้เวลากับการอ่านหนังสือเล่มนี้อยู่เดือนกว่า 555 ใช้เวลานานเหมือนกันเลยนะเนี่ย

หนังสือ What i talk about when i talk about running เล่มนี้ทำให้ผมได้รู้จัก Haruki Murakami มากขึ้น ว่าจริงๆ แล้วเค้ามีอีกด้านหนึ่งที่น่าสนใจ คือ การเป็นนักวิ่งมาราธอนตัวยงคนหนึ่งเลยที่เดียว

การจ้องมองลึกเข้าไปในตัวเอง เหมือนการเพ่งจ้องมองลงไปในบ่อลึก และจากประโยคหนึ่งที่เค้าเขียนไว้ในหนังสือ

“ผมไม่ได้ออกวิ่งเพราะมีใครของร้องขอให้ผมเป็นนักวิ่ง เหมือนเช่นการเป็นนักเขียนนิยาย ผมไม่ได้เขียนเพราะมีคนร้องขอให้เขียน อยู่มาวันหนึ่งเกิดเรื่องพรวดพราดโดยไม่รู้ตัว ผมอยากเขียนนิยาย และอยู่มาวันหนึ่ง เกิดเรื่องพรวดพราดโดยไม่รู้ตัว ผมลุกออกมาวิ่ง… เนื่องจากข้าพเจ้าพอใจจะทำ ผมทำทุกเรื่องที่อยากทำในชีวิตเสมอมา”

What I Talk About When I Talk About Running
Haruki Murakami
แปลโดย นพดล เวชสวัสดิ์
หน้า 165-166.

ย่อหน้านี้เองที่เป็นแรงบันดาลใจของงานชิ้นนี้ของผม…

ผมนั่งมองความฝันตัวน้อยๆ ที่กำลังพยายามกำลังปั่นจักรยานเป็ดสามล้อคันน้อย จริงๆ อย่าเรียกว่าปั่นเลย เธอกำลังไถด้วยเท้าน้อยๆ ทั้งสองข้าง ไถไปๆ ไถไปรอบๆ โต๊ะกินข้าวกลางบ้าน ซึ่ง ณ ตอนนั้นผมไม่อาจคาดเดาถึงความคิดของเธอได้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ แต่ที่รู้สึกได้คือ เธอมีความสุขกับการไถจักรยานของเธอ

แด่ ฮารุกิ มูราคามิ 1949-20**  นักเขียน (และนักวิ่ง) อย่างน้อยที่สุด เขาไม่เคยเดิน
บทส่งท้าย หน้า 190.

ขอปิดท้ายบทความนี้ด้วยผลงานเต็มๆ โดยหวังว่าสักวันเธอจะปั่นรถจักรยานแทนการไถมัน…

Just Do It.

Leave a Reply